Średniowieczny Poznań został otoczony murami miejskimi około roku 1280, zostały one zbudowane na miejscu wcześniejszych umocnień drewniano-ziemnych. W tym czasie mury otaczały obszar ok. 21 ha i miały długość ok 1,7 km. Na murze umieszczonych było 35 baszt, co stawiało Poznań na czele najlepiej ufortyfikowanych miast w XIV wieku w Polsce. Do miasta można było dostać się jedną z czterech bram lub kilkoma furtkami dla pieszych. 

W latach 1431-33 wybudowany został drugi zewnętrzny pierścień murów. Od roku 1797 rozpoczęła się systematyczna rozbiórka murów miejskich, która trwała do połowy XIX wieku. 

Do czasów obecnych mury zachowały się w stanie szczątkowym. Jedynym większym zachowanym elementem są pozostałości baszty przy ul. Masztalarskiej.